Stwarzanie

Stwarzanie

Wygnany na balkon,
Rozpoczynam poznawanie jego terytorium.

Gładka powierzchnia kafli
Jest tylko z pozoru
Pozbawiona rzeźby.

Wczoraj, w kącie powstała pustynia.
Wielki Bóg – Dziecięce Wiaderko z chrzęstem
Stworzył na pierwszej ćwiartce
Miejsce dla eremity.

Dzisiaj, na granicy pustyni,
Drugi Bóg – Dziecięca Zielona Konewka,
Stworzył morze.

Uciekam przed nimi, jestem w drodze do trzeciej ćwiartki.
Papieros jeszcze się żarzy, zamierzam w wąwozach fug,
Między ceramicznymi płaskowyżami rozpalać ogniska.

Nie wiem, co z ostatnią ćwiartką,
Kto ją zagospodaruje
I czy będzie łaskawy ten Bóg?

A może zanim się obejrzę:
Bóg – Wielka Miotła,
Zmiecie mnie poza krawędź.

Mliko i Mniód

Mliko i Mniód

To zdarzyło się wczoraj:

Podał mi kubek parującego mleka z wieczornego udoju:

„Pij mliko póki ciepłe.”

Pachnące, rozświetliło zimowy wieczór.

W wielkich czarnych oczach krowy, zabłysło lato

i trawa, którą kosiliśmy nad jeziorem.

To zdarzyło się wczoraj:

Brnąc po kolana w śniegu poszliśmy szukać choinki.

Dziadek mówił z uśmiechem: „Szukaj najładniejszej,

która najładniej pachnie. Tak, żeby starczyło do Trzech Króli.”

Na jego wąsach usiadły wszystkie gwiazdy.

To zdarzyło się wczoraj:

Przynieśliśmy Najpiękniejszą z Górzyńskich lasów.

Babcia podśpiewywała:

„Oj czom Halu ne tancujesz, Halu ty moja!

Bo ne maju korałikiw diwczyna twoja.”

i parzyła drób biegający jeszcze rano po podwórzu.

To zdarzyło się wczoraj:

„Pajda chleba w dłoń i do drewutni marsz!”

Głos ułana od Kleeberga odbijał się iskrami

od sufitu, iskrami których nie zgasili ani brunatni

ani czerwoni. Nauczyli go tylko, żeby w chusteczce

od babci nosić pajdę chleba do późnej starości.

To zdarzyło się wczoraj:

Siekiera wyłuskiwała tajemnice drewna.

Zimy, wiosny, lata i jesienie zamknięte w słojach,

sękach i żywicy. Drzazgi fruwały dookoła,

masło i miód mieszały się z zapachem drewna.

Dźwięczała siekiera i skórka chleba.

A on mi nigdy nie powiedział, że kiedyś szedł

przez linię frontu i pola minowe, żeby uruchomić młyn.

To było wczoraj:

W szczeliny drewutni zaglądał mróz i wiatr,

koty zwabione zapachem wygrzebały się z siana,

bezczelnie zaczęły się łasić do stop.

Zebraliśmy drwa i poszliśmy gapić się

jak Babcia szykuje kutię.

To wszystko zdarzyło się wczoraj a może sto lat temu?

A ja jeszcze teraz trzymam w ręce kubek mleka

i pajdę chleba z masłem i miodem.

Sobota. Szósta rano.

Sobota. Szósta rano.

Daj pospać sunąca przez mieszkanie deskorolko.
Daj poleżeć chociaż chwilę dłużej prośbo o herbatę i kanapkę z serem i ogórkiem.
Nie płosz kolorowego snu telewizorze wychwalający na cały regulator, masę niepotrzebnych rzeczy.
Daj pospać psie szczekający nad uchem.
Zostaw mnie w spokoju dźwięku tłuczonej szklanki.
Chcę się przewrócić na drugi bok.
Z dziwnym uśmiechem mówisz:
„Dzisiaj się nie wywiniesz, kochany.”
Wlokę sen do łazienki słysząc za plecami tupot bosych stóp.
W kuchni, odsłaniam zasłony i po śniadaniu zaczynamy wyliczankę:
Jedna kapsułka Strattery,
Jedna tabletka Abilify,
Dwieście mililitrów Convulexu.
Całkowicie budzi mnie kawałek szkła w stopie ze zbitej szklanki
i głośny śmiech jeżdżący po przedpokoju na deskorolce.

Kendo

Kendo

Kendo (Wiosna)

Świst ostrych mieczy.

Błysk srebrnych kling oślepia.

Precyzją ciosów.

Szukam prawdy idąc sam,

Walczę z cieniem obok mnie.

 

Gołąb (Lato)

Rozdarł go na pół,

w locie drapieżny sokół.

Koty chłepcą krew.

Tnąc drogę płynie lekko,

Pióro w czerwonej rzece.

 

Jesień (Jesień)

Wicher za oknem.

W pokłonie drzewa zgięte,

Tulą latarnie

Łzy świata spływają w dół.

Jest noc, świat drży, gnę się z nim.

Briefe und Zeitung (Zima)

Osiemdziesiąt lat,

schody skrzypią tak samo,

choć ludzie inni.

Pod mosiężną tabliczkę,

wrzucają ciągle pocztę.

Podróż

Podróż

Cześć. Jestem wielkim ślimakiem.
Dasz mi sera?

Bardzo długo zastanawiasz się
Nad odpowiedzią.

Ale to nic, mamy czas,
Najważniejsze, że w końcu się uśmiechasz.

Idę w dół po policzku do miękkiego
Miejsca na granicy szyi.

Minie wiele wieczorów
Zanim tam dotrę.

Uśmiechaj się częściej. Wtedy można podróżować.
Nawet na jednej nodze.

Gimme shelter

Gimme shelter

Ochroń mnie przed tą nocą

rozbłyskującą na krawędzi

horyzontu

Dzisiaj jak w starej piosence

Stonesów

nad moją głową przetacza się

sztorm

tylko w twoich dłoniach zamknięty

poczuję się w końcu bezpieczny

całuj mnie

niech zniknie ten świat

Dzisiaj posłuchamy Micka

pomarzymy że świat stoi w miejscu

zrobisz mi schron ze swoich

włosów

dzisiaj tu jest sztorm nawet

nie czujesz drgania powietrza

o tysiąc pięćset mil oddalona

Dziś razem z wiatrem

wyję... if I don't get some shelter

I'm gonna fade away...

Słońce

Słońce

Od rana słońce.
Może jeszcze w coś uwierzę.
Tak, spacer jest dobry.
Prawie na wszystko.

Pakujemy kanapki, ciastka.
Kurtę przeciwdeszczową.
Tak na wszelki wypadek.
Butelka z herbatą i plastikowe kubki
lądują również w starym jutowym plecaku.
Każdy taki spacer to mała wyprawa
Marco Polo.

Polne drogi ciągną się w nieskończoność.
Mogę z tobą rozmawiać i śmiać się głośno.

Polne drogi zalane słońcem, trawy i zioła
na wszystkie skaleczenia.
Wędrujemy w słońcu: "w świetle pięknym, co nas ogrzewa".

Patrzę - raz na ciebie, raz na błękit.
Mocno wdycham zapachy pól, głaszczę cię po główce
i nic mnie już nie boli.

Zmęczenie

Zmęczenie

Zmęczenie jest błogosławieństwem
Zmęczenie.
Pod wieczór w naszym betonowym plastrze
dziwaczna cisza.
Aż chce się mruczeć z zachwytu.

Schowaj pazury.
Możemy tak leżeć obok siebie.
Bez ruchu.
Zwinięci w jeden kłębek.

Sowa

Sowa

Na podłodze leży sowa.
Kolorowy dywan.
Sowy to podobno mądre ptaki.
Ostatnio nie przesypiam nocy
ale daleko mi do sowy.

Agni

Agni

Wyjedźmy stąd. Na zawsze.
Wsiądźmy w pociąg, autobus, samolot.

Możemy iść pieszo.

Wiem, już próbowaliśmy.

Ale ciągle trzeba szukać domu z wielkim ogrodem.

Na szczęście nie jesteś Luizą
ale twoje kwiaty pachną równie mocno.

Jesteś czarownicą.
Popatrz więc w ten ogień.
Popatrz w końcu, w ten cholerny ogień.

Satori

Satori

Chciałem tylko zapytać: jak wam idzie?
Ciężki oddech: jakoś.

W słuchawce cisza. To dobrze.

Każde wyjście to przygoda.
Nigdy nie wiadomo jak się skończy.

Czekam na was i sprzątam mieszkanie.
Chrapliwym głosem wbija się we mnie mantra:
hold on
hold on
you gotta hold on

Przeczytałem już tyle książek i gówno wiem.
Każdy spacer kończy się inaczej.
Każda godzina kończy się inaczej.

you gotta hold on
you gotta hold on

i trzymam się, chociaż niepokój ciągle ten sam.